NATIONAAL CONGRES GASTVRIJHEIDSZORG 2011

De ontvangst vanmorgen was verschrikkelijk gastvrij
Verse koffie, verse thee en er zat een gebakje bij
Dat bedrukt was met het logo, dat oogde bijzonder chique
En in de hal, achter de vleugel, speelde Daniël muziek.

Jacobine Geel, voor de gelegenheid in ’t goud
En met strakke blote armen, en toch had zij het niet koud
Een stemmig ensemble, mooi van snit en heel apart
Zij liep hier rond als was zij zelf een levende Smaak Award!

Bussen met bezoekers reden hier maar af en aan
Om kwart voor tien kon u verwachtingsvol naar binnen gaan
Feestelijke kleding, sponsors, rollend materiaal
Maar mensen van mediterrane afkomst had je hier niet veel.

Een groepje met een spandoek stond links strálend te verklaren
Dat zij apetrots op de gekregen sterren waren.
We moesten even wachten op de inhoud van één bus
Die moesten uitstappen en plassen, dat was nog een hele klus.

Om vijf voor half elf klom Jacobien op het toneel
Een hartelijke welkom kregen wij van mevrouw Geel
De zaal zat vol met sterren, want dat was u allemaal
En ook de laatste bus zat met een spandoek in de zaal.

Heel veel moois had men vandaag hier voor ons in gedachten
En Friesche Wouden? Niemand vond het erg op hen te wachten.
Wachten in de zorg? Dat was een nieuw concept voor mij
Alles moest toch haastig? Wachten was er toch niet meer bij?

Het woord toen aan Yvonne, zij sprak over nieuw beleid
En had daar zorgen over, wilde zij toen aan ons kwijt.
“23 juni, hou de website in de gaten!”
Maar hier en nu, wilde Yvonne over gastvrijheid praten.

Wat gastvrijheid was, volgens de Dikke van Dalen?
Mensen goed onthalen en hen dik laten betalen.
Invloed hebben op je leefstijl was belangrijk voor iedereen
Voor wie van zorg afhankelijk was, en mensen in het algemeen.

Ook iemand die ziek is wil als volwaardig worden gezien
En toen viel het geluid uit, een secondetje of tien
Gezondheid, hoorden wij, is een toestand van welbevinden
En toen klonk een enorme brom, de bron was niet te vinden.




Yvon pakte de draad weer op en reageerde goed
En zei: “Zo zie je hoe je afhankelijk bent, als de techniek het niet meer doet!”
Toen las zij een verhaal voor over mannen op vakantie
Drie jaar jonger na één weekje zon! Zo gaf zij de garantie.

De mannen hadden langere vingers en ze konden beter horen
En ze leken intelligenter! Bracht Yvonne toen naar voren
Hij zat er vorige week nog naast, nu speelt ie hele zalen plat
Mijn pianist, nadat ie één weekje vakantie heeft gehad.

In een zorginstelling wordt heel veel voor je bepaald
En wordt de regie bij de cliënten weggehaald
Gastvrije zorg was zorg die mensen in hun waarde liet
Zonder gastvrije zorg hadden zij zo’n leuk leven niet.

Het eerste filmpje: Thuisgevoel. Wat sponsors aan het woord
De geur van verse koffie, werd van de Douwe Eberts man gehoord.
De ambiance, de sfeer, en er mag best een drankje zijn
De moeder van Martijn de Bie die drinkt ook graag haar glaasje wijn.

Of de geur van verse soep! Die deed een heleboel
Die deed denken aan vroeger en dat gàf toch een thuisgevoel!
“De wenkbrauwen gaan weer omhoog” zei een ander heerschap blij
En een witte wasmachine draagt aan ons thuisgevoel ook bij.

“Zelf soep maken, dat kan niet meer”, zei toen een vrouw besmuikt
“Als u maar zorgt dat het naar zelfgemaakte soepen ruikt.”
En schoongewassen kleren, die helemaal van jezelf zijn
Daniël heeft vandaag mijn pak aan, maar dat is hem veel te klein.

Een gastvrije omgeving, daarover sprak mevrouw De Vos
Zij was omgevingspsycholoog, en droeg haar haar vandaag niet los
Wat deden wij in liften? En wat was een fijn gebouw?
En te dikke man in je periferie? Die dreef je in letterlijk het nauw!

Een omgeving zonder stress, die moesten we creëren
Waar ook de familie zorgeloos kan bivakkeren
Waar je ook gemakkelijk en royaal je auto kunt parkeren
En hem ook nog terugvindt, als je hem na ’t bezoek wilt smeren.

Een omgeving, hoorden wij, was soms iets tè gastvrij
Als je met je benen wijd ligt, wil je daar geen drie open deuren bij.
Een ideale omgeving was Fiona’s grote droom
Dus plant in je wachtkamer desnoods een sinaasappelboom.

Het belang van tuinen en beweging werd uiteengezet
En voor een dagje strand kreeg je de mensen uit hun bed
En toen kwam er een groepje senioren opgelopen
Niet voor strand, voor ù, waren zij hun bedjes uitgekropen.

Ze sloegen op een trommel en ze bliezen op een fluit
En zagen er na vijf minuten drie jaar jonger uit.
Ze hadden lange vingers, frisse, schoongewassen kleren
Op een lied over fazanten kwamen zij ons toen trakteren.

We luisterden, met onze benen keurig bij elkaar
Want deuren? Deze zaal die had er ook nog wel een paar.
Haring, paling, kabeljauw, daarover ging lied twee
De wenkbrauwen gingen omhoog, goddank geen komkommer of taugé!

Toen Fagel en Giphart, in een prettig tweegesprek
Giphart bleek goed gastheer, Jacobien vond het te gek
En hij schreef over ziekte met enorm veel plezier
Maar hij was dan ook jarenlang in het ziekenhuis nachtportier.

En turk met een gebroken hart, daarover werd gemeld
En daarna werd door Fagel over ziekenhuisbezoek verteld
Hij had, zo bleek, behoorlijk wat bezoekjes afgelegd
Over een ziekenhuis als warm bad werd iets door hem gezegd.

Ronalds zoon kwam ziek ter wereld, opgenomen voor tien weken
Naar de gastvrijheid van het ziekenhuis werd door hem niet gekeken.
Zijn zoon moest beter worden, werd door hem de kern geraakt
Gezegend de patiënt die zich over gastvrijheid zorgen maakt.

Minder mondige mensen waren veel vaker de klos
Iedereen in een ziekenhuis moest behandeld worden als Wouter Bos
Fagel bleef heel aardig, maar hij liet ons fijntjes weten:
Hij had echt weleens beter dan in het ziekenhuis gegeten.

Een runderlapje zonder jus, dat was natuurlijk knoeien
Maar een perfecte zalm, daar gaan je wenkbrauwen van groeien.
En toen tijd voor de Smaakprijs, een soort van vork op marmeren voet
Door een dame van het ministerie werden wij begroet.

Ze sprak over een onderzoek naar voedselkwaliteit
En de vork stond voor verbinding, wilde zij nog aan ons kwijt
Deze prijs, dat was de laatste, dus de winnaar had geluk
De prijs die ging naar Talma Hiem, hun dag kon niet meer stuk.

Een lovend rapport, de soep werd er nog zelfgemaakt
Van groentes die elders in de vergetelheid waren geraakt.
“Ik ben er kapot van!” zei de man van Talma Hiem
Gejuich van achterin de zaal, daar zat het hele team.

Asperges, lamsvlees, groentes die de wereld is vergeten
Nou, dat Talma Hiem, ik ga daar vast een keertje eten.
Met een lekker glaasje wijn erbij, ik wist nu dat dat mocht
En leuk dat Talma Hiems locatiemanager ons ook vandaag bezocht.

De tweede film werd ingestart, maar de techniek die faalde
De film liep drie keer vast terwijl in ’t donker alle sterren straalden.
De techniek zocht naar de goeie film, dus weer de senioren
Na een rare inleiding lieten zij een reuzenliedje horen.

Vergeten de mislukte instart en de hele boel
Dankzij de senioren had ik direct een thuisgevoel
Één liedje maar dit keer, toen bleken ze weer klaar te zijn
Die senioren konden dus al lekker aan de wijn.

De film ging niet meer lukken, dat was pech voor de sponsoren
Maar gelukkig kwamen Albert en Charlotte al naar voren.
Beweging 3.0 lichtte dit tweetal aan ons toe
Albert wou vaker om de tafel, dat was een waarheid als een koe.

“Die liefde en die aandacht, waar zie ik dat terug?” vroeg Jacobien
“Overal” zei Albert, “die is overal te zien!”
“In hele kleine dingen, in woonconsulenten, in gordijnen
Dan gaat, ook op 14 vierkante meter, de zon weer voor je schijnen.”

Een project rondom het levenseinde, voeding was diep weggezakt
Maar dat werd door Charlotte en haar collega opgepakt
Zij hadden overal geproefd! Vertelde Charlotte hier
En Albert deed nuttig werk, tot zijn moeders zaligers plezier.

Als mensen lekker zitten te eten zijn ze even zonder zorgen
Eten moest een feestje zijn!” de mooiste brug van deze morgen
De “Eten is een feest Award” werd uitgereikt, voor de tweede keer
Dit beeld was stukken kleiner, maar het ging natuurlijk om de eer.

Mensen aan een tafel, dat werd door het beeld verbeeld
En dat het klein was gaf niet, want het was een prachtig beeld
Rob die hield het spannend maar uiteindelijk hoorden wij:
De Residentie Moermont wint! En die waren me toch blij!

Het was hier als een warm bad, maar ik stop met mijn geroep
Ik zie uw wenkbrauwen omhoog gaan en ruik de geur van verse soep.
Daniël z’n vingers die zijn sinds we hier gingen staan
10 centimeter korter! Die moet weer op vakantie gaan.

En eerst de auto terugvinden, dat is ook geen sinecure
Hier op dat parkeerterrein kan dat wel even duren
U gaat lekker lunchen, de lunch die zal wel prima zijn
En u hebt meneer de Bie gehoord: drink ook een glaasje wijn.



Het was mij een genoegen, maar de lunch staat voor u klaar
Alle deuren gaan nu open, dus hou je benen bij elkaar!
Ik ga een wasje draaien, misschien draai ik er zelfs wel twee
En we zaten hier gezellig, en we zaten hier oké!

Dominique Engers, Ede, 9 juni 2011
www.desneldichteres.nl